Soruları olan
Sprout tuhaf boşluğu fark eder, kapının neden orada olduğunu sorar ve kimse “lütfen dikkatli ol” demeyi bitirmeden uzun yolu bulur.
Sprout diyor ki: Ya yanıt o tuğlanın arkasında saklanıyorsa?
Bir sonraki hamleden önce
Sprout bir bulmacanın yanından geçip gitmez. Onu araştırır. Bu tuğlanın neden tırnakları var? O kapı neden eşleşiyor? Peach’in az önce denememizi istemediği şeyi denesek ne olur? Yanıtlar her zaman işe yaramaz, ama neredeyse her zaman ilginçtir.
Gözleri kocaman açık, sıcacık ve iki zıplayış ve bir dönüşe her zaman bir keşif uzaklıkta. Sprout tahtayı senin yerine çözmek için orada değil; sen yolunu bulurken ortamı daha dostça kılmak için orada.
Sprout herkesin atlamak istediği kısımla başlar: yakından bakmak. Bir renk, bir şekil, bir boşluk, tek bir tırnak. Herhangi biri bir ipucu olabilir ve Sprout hepsiyle tanışmaktan çok mutludur.
Sprout’un kuralı: iyi bir soru bir sonraki hamleye gidecek bir yer verir.
Belli olan yol kapalı, bu yüzden Sprout kimsenin işaretlemediği yolu dener. Daha uzun sürer. Ama bir köşeyi, bir renk eşleşmesini ve bir sonraki tuğlanın çıkmasına yardım etmenin bir yolunu da ortaya çıkarır. Bazen bir tahta, meraka çok benzeyen sabrı ödüllendirir.
Yanlış bir dönüş bile fark edilmeye değer bir şeye işaret edebilir.
Sprout bir keşfin paylaşınca daha eğlenceli olduğunu öğrenir. Yeni bir numara grup kutlamasına, zorlu bir tahta bir hikâyeye dönüşür ve en küçük soru bile bir başkasının cesur ilk hamlesine dönüşebilir.
Çözüm ciddi bir iş olduğunda bile Sprout köyü oyunbaz tutar.
